Young-Helmholtz trikromatik teorisi, retinanın her biri farklı bir dalga boyu aralığına (kabaca kırmızı, yeşil ve maviye karşılık gelen) en duyarlı üç tip renk reseptörü içerdiğini öne sürer. Algılanan tüm renkler, bu üç reseptör tipinin birleşik aktivitesinden kaynaklanır.

Thomas Young bu fikri 19. yüzyılın başlarında ortaya atmış; Hermann von Helmholtz ise daha da geliştirmiştir. Modern fizyoloji, kısa, orta ve uzun dalga boyu bölgelerinde en yüksek hassasiyete sahip üç koni fotopigmentinin varlığını doğrulamıştır. Beyin, renk tonlarının tam aralığını oluşturmak için üç koni tipinin göreceli aktivasyonunu karşılaştırır. Renk körlüğü genellikle bir koni tipinin yokluğundan veya işlev bozukluğundan kaynaklanır ve normal renk görmeyi sağlayan karşılaştırmaları değiştirir.

Bu teori, herhangi bir spektral rengin üç ana rengin karışımıyla eşleşmesini ve renk karışımının temel gerçeklerini açıklar. Reseptör düzeyinde işler; görsel sistemin sonraki aşamaları, karşıt süreç teorisinde açıklandığı gibi, koni sinyallerini karşıt kanallara yeniden düzenler. İki açıklama birlikte, retinadan kortekse kadar renk görmenin tutarlı bir resmini sunar.

Dalga boyuna farklı şekilde ayarlanmış üç çeşit koni hücresi, renklerle dolu bir dünyanın algılanmasını başlatmak için yeterlidir.