Gruplandırma, tek tek bilgi parçalarını daha büyük, anlamlı birimler halinde düzenleme işlemidir. Çalışma belleğinin sınırlı kapasitesini genişletmenin en etkili yollarından biridir.

Klasik bir örnek, rakam dizilerini kullanır. Çoğu insan yaklaşık yedi tane birbirinden bağımsız rakamı aklında tutabilir. Aynı rakamları tanıdık tarihler veya tanıdık sayı kalıpları halinde gruplandırdığınızda, aynı kişi çok daha fazlasını hatırlayabilir. Satranç ustaları, tahtadaki taşların konumlarını izole öğeler olarak değil, anlamlı konfigürasyonlar olarak hatırlarlar; bu gruplardan yoksun olan acemiler ise çok daha azını hatırlarlar. Dilin kendisi de bir gruplama sistemidir: harfler kelimeleri, kelimeler kelime öbeklerini, kelime öbekleri de cümleleri oluşturur.

Gruplandırma, önceden edinilen bilgiye bağlıdır. Bir uzman için tek bir grup olarak sayılan şey, bir acemi için birçok ayrı öğe olabilir. Bu nedenle, pratik yapmak, ham kapasiteyi artırarak değil, daha zengin gruplar oluşturarak hafıza süresini iyileştirir. Bu teknik, hafıza tekniklerinde kasıtlı olarak kullanılır ve insanlar yeni bir alanda uzmanlaştıklarında kendiliğinden ortaya çıkar.

Öğeleri birbirine bağlayarak, bilgi akışını yönetilebilir bir hale getiren bir yöntem olan öbekleme (chunking) işlemi uygulanır.