Kamuoyunun algısını bir dava lehine veya bir rakibe karşı şekillendirmek amacıyla kasıtlı olarak yayılan bilgi propagandadır. Propaganda, olumlu gerçekleri seçici bir şekilde vurgular, olumsuz olanları gizler ve genellikle dengeli argümanlardan ziyade duygulara hitap eder.

Devletler, partiler ve hareketler propaganda kullanırlar. Teknikler arasında tekrar, basitleştirme, düşmanları şeytanlaştırma ve güçlendirici mitler yaratma yer alır. Kitle iletişim araçları ve daha yakın zamanda sosyal platformlar erişimi artırır. Meşru ikna ile propaganda arasındaki çizgi tartışmalıdır; birinin kamuoyu bilgilendirme kampanyası, bir başkasının manipülasyonudur.

Savaş zamanı propagandası, risklerin yüksek olması ve bilginin kontrol altında tutulması nedeniyle özellikle yoğundur. Barış zamanında ise, açık toplumlarda rekabet eden mesajlar, herhangi bir anlatının tek başına hakimiyetini sınırlar. Medya okuryazarlığı ve bağımsız gazetecilik, manipülatif iletişime karşı başlıca savunma mekanizmalarıdır. Propagandayı tanımak, tüm savunuculukları reddetmeyi gerektirmez; karmaşıklığın ve karşıt kanıtların sistematik olarak bastırıldığı durumları fark etmeyi gerektirir.

• Siyasi bir görüşü desteklemek amacıyla yapılan bilinçli iletişim.
• Seçicilik, duygu ve tekrarı kullanır.
• Devletler ve devlet dışı aktörler tarafından istihdam edilir.
• Bağımsız bilgi kaynakları tarafından çürütüldü.