Informacje celowo rozpowszechniane w celu kształtowania opinii publicznej na korzyść danej sprawy lub na niekorzyść przeciwnika to propaganda. Selektywnie podkreśla ona korzystne fakty, pomija niewygodne i często odwołuje się bardziej do emocji niż do wyważonej argumentacji.

Państwa, partie i ruchy posługują się propagandą. Do stosowanych technik należą powtarzanie, upraszczanie, demonizowanie wrogów i tworzenie mitów wzmacniających ich pozycję. Media masowe, a ostatnio także platformy społecznościowe, zwiększają zasięg. Granica między uzasadnioną perswazją a propagandą jest sporna; kampania informacyjna jednej osoby jest dla innej manipulacją.

Propaganda wojenna jest szczególnie intensywna, ponieważ stawka jest wysoka, a informacja kontrolowana. W czasie pokoju konkurujące ze sobą przekazy ograniczają dominację jednej narracji w społeczeństwach otwartych. Umiejętności medialne i niezależne dziennikarstwo to główne mechanizmy obronne przed manipulacyjną komunikacją. Rozpoznanie propagandy nie wymaga odrzucenia wszelkiej argumentacji; wymaga zauważenia, kiedy złożoność i kontrargumenty są systematycznie tłumione.

• Celowa komunikacja mająca na celu promowanie poglądów politycznych
• Wykorzystuje selektywność, emocje i powtarzanie
• Zatrudnieni przez państwa i podmioty niepaństwowe
• Sprzeciwiają się temu niezależne źródła informacji