Bazı sahneler, bir kameranın yakalayabileceğinden daha fazla kontrast içerir. Parlak bir gökyüzü ve karanlık bir ön plan. Bir pencere ve loş bir iç mekan. HDR veya yüksek dinamik aralık, birden fazla pozlamayı tek bir görüntüde birleştirerek bu sorunu çözer. Bir pozlama parlak noktaları yakalar. Bir diğeri gölgeleri yakalar. Üçüncüsü ise orta tonları yakalar. Yazılım bunları birleştirerek her birinden en iyi ayrıntıları korur. Sonuç, tek bir pozlamanın tutabileceğinden daha geniş bir ton aralığında ayrıntı içeren bir görüntüdür.

HDR tek bir teknik değildir. Daha doğal görünümlü, gölgelerde ve vurgularda daha fazla ayrıntı içeren bir görüntü üreten incelikli olabilir. Ya da bazı fotoğrafçıların sevdiği, bazılarının ise nefret ettiği gerçeküstü, aşırı işlenmiş bir görünüm üreten aşırı olabilir. Ton eşleme adımı, nihai görünümü kontrol eder. Bazı kameralarda işlemi otomatikleştiren dahili HDR modları bulunur. Diğerleri ise pozlama aralığı ve harici yazılım gerektirir. HDR, dinamik aralığın genellikle aşırı olduğu emlak, manzara ve mimari fotoğrafçılığı için kullanışlıdır. Cilt tonlarının doğallıktan uzaklaşabileceği portreler için daha az kullanışlıdır.

HDR adımları

• Bracket. Farklı enstantane hızlarında birden fazla pozlama yapın.
• Hizala. Kareler arasındaki hafif hareketleri düzeltin.
• Birleştir. Pozlamaları tek bir yüksek bit derinliğine sahip görüntüde birleştir.
• Ton haritası. Görüntüleme veya yazdırma için dinamik aralığı sıkıştırın.

HDR bir stil değil, bir araçtır. İyi kullanıldığında görünmez, kötü kullanıldığında ise çok belirgindir.