Sommige scènes hebben meer contrast dan een camera kan vastleggen. Een heldere lucht en een donkere voorgrond. Een raam en een schemerig interieur. HDR, oftewel High Dynamic Range, lost dit probleem op door meerdere belichtingen te combineren tot één afbeelding. Eén belichting legt de hooglichten vast. Een andere de schaduwen. Een derde de middentonen. Software voegt ze samen en behoudt de beste details van elke belichting. Het resultaat is een afbeelding met details over een breder scala aan tinten dan een enkele belichting ooit zou kunnen vastleggen.

HDR is geen eenduidige techniek. Het kan subtiel zijn en een natuurlijk ogend beeld opleveren met meer detail in de schaduwen en hooglichten. Of het kan extreem zijn en een surrealistisch, overbewerkt effect creëren waar sommige fotografen dol op zijn en anderen een hekel aan hebben. De toonmapping bepaalt het uiteindelijke resultaat. Sommige camera's hebben ingebouwde HDR-modi die het proces automatiseren. Andere vereisen bracketing en externe software. HDR is nuttig voor vastgoed-, landschaps- en architectuurfotografie, waar het dynamisch bereik vaak extreem is. Het is minder geschikt voor portretten, waar huidtinten onnatuurlijk kunnen overkomen.

HDR-stappen

• Bracket. Maak meerdere opnames met verschillende sluitertijden.
• Align. Corrigeer kleine bewegingen tussen frames.
• Merge. Combineer opnames tot één afbeelding met hoge bitdiepte.
• Toonkaart. Comprimeer het dynamische bereik voor weergave of afdrukken.

HDR is een hulpmiddel, geen stijl. Goed gebruikt, is het onzichtbaar. Slecht gebruikt, is het overduidelijk.