Keman, orkestra yaylı çalgılar ailesinin en küçük ve en tiz sesli enstrümanıdır. Çenenin altında tutulur ve dört teli üzerinden çekilen bir yayla çalınır veya bazen telleri çekilerek çalınır. Parlak, melodik tonu onu Batı klasik müziğinin önde gelen melodik enstrümanı haline getirmiştir.

Orkestradaki en büyük grubu keman bölümü oluşturur ve genellikle ana temaları taşır. Solo repertuvarı çok geniştir; Bach sonatları ve partitalarından Mozart, Beethoven, Brahms ve daha sonraki birçok bestecinin konçertolarına kadar uzanır. Oda müziğinde keman, yaylı dörtlülerinde, piyano üçlülerinde ve karma topluluklarda yer alır.

Bu teknik, entonasyon için hassas sol el yerleşimi, ton ve artikülasyon için gelişmiş yay kontrolü ve incelikli bir stil anlayışını içerir. Enstrümanın duyarlılığı, ifadede büyük bir incelik sağlar. Stradivarius ve Guarneri gibi yapımcıların ünlü kemanları, olağanüstü sesleri nedeniyle değerlidir.

Az sayıda enstrüman bu kadar çok repertuvara ilham vermiş ve bu kadar yoğun bir icra geleneğine sahip olmuştur.