De viool is het kleinste en hoogst klinkende instrument van de strijkinstrumentenfamilie. Hij wordt onder de kin gehouden en bespeeld met een strijkstok die over de vier snaren wordt getrokken, of soms door de snaren te tokkelen. Zijn briljante, zingende klank heeft hem tot het belangrijkste melodie-instrument van de westerse klassieke muziek gemaakt.

De vioolsectie vormt de grootste groep binnen het orkest en speelt vaak de hoofdthema's. Het solorepertoire is enorm, van Bachsonates en partita's tot de concerten van Mozart, Beethoven, Brahms en vele latere componisten. In de kamermuziek speelt de viool een rol in strijkkwartetten, pianotrio's en gemengde ensembles.

De techniek vereist een precieze plaatsing van de linkerhand voor de intonatie, verfijnde strijkstokbeheersing voor toon en articulatie, en een geraffineerd gevoel voor stijl. De responsiviteit van het instrument maakt een grote mate van subtiliteit in de expressie mogelijk. Beroemde violen van bouwers als Stradivari en Guarneri worden gewaardeerd om hun uitzonderlijke klank.

Weinig instrumenten hebben zoveel repertoire of zo'n intense uitvoeringspraktijk voortgebracht.