Kelimeler, daha küçük parçaların eklenmesiyle büyür. Ek, anlamı veya dilbilgisel işlevi değiştirmek için bir köke veya gövdeye eklenen bağlı bir morfemdir.

Ön ekler kök kelimenin önüne gelir, son ekler kökü takip eder, iç ekler kökün içine yerleşir ve çevre ekler kökü sarar. İngilizce ön eklere ve son eklere büyük ölçüde dayanır; diğer diller iç ekleri veya kalıpsal düzenleri daha zengin bir şekilde kullanır. Ekler türetme amaçlı olup yeni sözcükler oluşturabilir veya çekimsel olup zaman, sayı veya durum belirtebilir.

Ekleri tanımak, okuyucuların bilmediği kelimeleri çözümlemesine yardımcı olur ve kelime öğretimini destekler. Tarihsel dilbilimciler, eklerin bir zamanlar bağımsız olan kelimelerden nasıl aşındığını, kaynaştığını veya ortaya çıktığını takip eder. Üretken eklerin envanteri, bir dilin yeni terimler türetme özgürlüğünü şekillendirir.

• Kök veya gövdeye bağlı morfem
• Ön ekler, son ekler, iç ekler ve çevre ekleri içerir.
• Türetilmiş veya çekimsel olabilir.
• Kelime oluşumu ve dilbilgisel işaretlemenin merkezinde yer almaktadır.