Słowa rosną poprzez dołączanie mniejszych elementów. Afiks to morfem związany, który dołącza się do rdzenia lub tematu, aby zmienić znaczenie lub funkcję gramatyczną.

Prefiksy poprzedzają rdzeń, sufiksy następują po nim, infiksy znajdują się w jego wnętrzu, a cyrkufiksy otaczają go. Język angielski w dużym stopniu opiera się na prefiksach i sufiksach; inne języki bogatsze wykorzystują infiksy lub wzorce templatalne. Afiksy mogą być derywacyjne, tworząc nowe elementy leksykalne, lub fleksyjne, oznaczające czas, liczbę lub przypadek.

Rozpoznawanie afiksów pomaga czytelnikom w analizie nieznanych słów i wspomaga naukę słownictwa. Historycy językoznawstwa śledzą, jak afiksy zanikają, łączą się lub powstają z niegdyś niezależnych słów. Inwentarz produktywnych afiksów kształtuje swobodę, z jaką język może tworzyć nowe terminy.

• Morfem związany przyłączony do korzenia lub łodygi
• Obejmuje prefiksy, sufiksy, infiksy i cyrkufiksy
• Może być derywacyjne lub fleksyjne
• Centralne miejsce w tworzeniu słów i oznaczaniu gramatycznym