Bir grubu yok etmeyi amaçlayan kitlesel katliamlar, modern tarihin birçok dönemine damgasını vurmuştur. Soykırım, ulusal, etnik, ırksal veya dini bir grubu tamamen veya kısmen yok etme yönündeki kasıtlı girişimdir. Bu terim İkinci Dünya Savaşı sırasında ortaya atılmış ve daha sonra uluslararası hukuka dahil edilmiştir.

Holokost, Ermeni soykırımı, Ruanda soykırımı ve diğer vakalar tarihçiler, hukukçular ve sosyal bilimciler tarafından incelenmiştir. Sıklıkla görülen kalıplar arasında insanlık dışı propaganda, bürokratik örgütlenme ve sıradan insanların katılımı veya rızası yer almaktadır. Önleme ve cezalandırma hâlâ eksiktir.

Soykırım ve insanlığa karşı işlenen ilgili suçlar arasındaki ilişki, karşılaştırmalı analiz ve tanımlama sınırları üzerine akademik tartışmalar devam etmektedir. Tarihsel kaydı oluşturmak için belgeler, hayatta kalanların tanıklıkları ve adli deliller elzemdir. Bu kavram, modern toplumlardaki organize yıkım kapasitesiyle yüzleşmeyi zorunlu kılmaktadır.

• Hedeflenen bir grubun kasıtlı olarak yok edilmesi
• Uluslararası hukukta tanınmıştır
• Çeşitli kanıt biçimleriyle belgelenmiştir.
• Süregelen tarihsel ve hukuki analizlerin konusu