Massamoorden met als doel het vernietigen van een groep hebben meerdere episodes in de moderne geschiedenis gekenmerkt. Genocide is de opzettelijke poging om een ​​nationale, etnische, raciale of religieuze groep geheel of gedeeltelijk te vernietigen. De term werd bedacht tijdens de Tweede Wereldoorlog en later opgenomen in het internationaal recht.

De Holocaust, de Armeense genocide, de Rwandese genocide en andere gevallen zijn onderzocht door historici, juristen en sociale wetenschappers. Vaak komen patronen naar voren zoals ontmenselijkende propaganda, bureaucratische organisatie en de deelname aan of berusting van gewone mensen. Preventie en bestraffing blijven ontoereikend.

Het wetenschappelijke debat over de definities, vergelijkende analyses en de relatie tussen genocide en verwante misdaden tegen de menselijkheid woedt voort. Documentatie, getuigenissen van overlevenden en forensisch bewijs zijn essentieel voor het vaststellen van de historische feiten. Het concept dwingt ons tot een confrontatie met het vermogen tot georganiseerde vernietiging binnen moderne samenlevingen.

• Doelbewuste vernietiging van een specifieke groep
• Erkend in het internationaal recht
• Gedocumenteerd aan de hand van diverse bewijsstukken.
• Onderwerp van voortdurende historische en juridische analyse