Masowe mordy mające na celu zniszczenie grupy naznaczyły wiele epizodów historii nowożytnej. Ludobójstwo to celowa próba zniszczenia, w całości lub w części, grupy narodowej, etnicznej, rasowej lub religijnej. Termin ten został ukuty podczas II wojny światowej, a następnie włączony do prawa międzynarodowego.

Holokaust, ludobójstwo Ormian, ludobójstwo w Rwandzie i inne przypadki były badane przez historyków, prawników i socjologów. Często wzorce obejmują dehumanizującą propagandę, biurokratyczną organizację oraz udział lub przyzwolenie zwykłych ludzi. Zapobieganie i karanie pozostają niekompletne.

Trwają debaty naukowe na temat granic definicyjnych, analizy porównawczej oraz związku między ludobójstwem a pokrewnymi zbrodniami przeciwko ludzkości. Dokumentacja, zeznania ocalałych i dowody kryminalistyczne są niezbędne do ustalenia zapisu historycznego. Koncepcja ta wymusza konfrontację ze zdolnością do zorganizowanej destrukcji we współczesnych społeczeństwach.

• Celowe zniszczenie grupy docelowej
• Uznane w prawie międzynarodowym
• Udokumentowane za pomocą wielu form dowodów
• Przedmiot trwającej analizy historycznej i prawnej