Yaşam standardı, bir kişi veya grubun sahip olduğu zenginlik, konfor ve maddi malların düzeyini ölçer. Gelir, konut, sağlık hizmetleri, eğitim ve tüketim mallarına erişimi içerir. Daha yüksek yaşam standartları genellikle daha uzun ömür, daha iyi sağlık ve daha fazla seçenek anlamına gelir.

Ekonomistler genellikle kişi başına düşen GSYİH'yi kaba bir gösterge olarak kullanırlar. Ancak bu kusurludur. Eşitsizliği, çevre kalitesini ve karşılıksız emeği göz ardı eder. Bir ülke yüksek ortalama gelire sahip olabilir ancak yoksulluk içinde yaşayan büyük bir nüfusa sahip olabilir. Bir ülke daha düşük gelire sahip olabilir ancak güçlü kamu hizmetlerine ve daha temiz bir çevreye sahip olabilir.

Son iki yüzyılda yaşam standartları önemli ölçüde yükseldi. Birçok yerde ortalama yaşam süresi iki katına çıktı. Okuryazarlık yaygınlaştı. Kıtlık daha nadir görülüyor. Kazanımlar eşit olarak paylaşılmıyor ve bazı bölgelerde ilerleme duraksadı. Ancak uzun vadeli eğilim yukarı yönlü.

Ortak önlemler

• kişi başına düşen GSYİH
• İnsan Gelişme Endeksi
• Yaşam beklentisi
• Okuma yazma oranları
• Temiz suya ve sanitasyona erişim