De levensstandaard meet het niveau van welvaart, comfort en materiële goederen waarover een persoon of groep beschikt. Het omvat inkomen, huisvesting, gezondheidszorg, onderwijs en toegang tot consumptiegoederen. Een hogere levensstandaard betekent doorgaans een langer leven, een betere gezondheid en meer mogelijkheden.

Economen gebruiken het bbp per hoofd van de bevolking vaak als een ruwe maatstaf. Deze is echter onvolmaakt. Ongelijkheid, milieukwaliteit en onbetaald werk worden er niet mee meegerekend. Een land kan een hoog gemiddeld inkomen hebben, maar een groot deel van de bevolking in armoede laten leven. Een land kan een lager inkomen hebben, maar sterke publieke voorzieningen en een schoner milieu.

De levensstandaard is de afgelopen twee eeuwen enorm gestegen. De levensverwachting is op veel plaatsen verdubbeld. Geletterdheid is toegenomen. Hongersnood komt minder vaak voor. De vooruitgang is niet gelijk verdeeld en in sommige regio's is de ontwikkeling gestagneerd. Maar de langetermijntrend is stijgend.

Gemeenschappelijke maatregelen

• bbp per hoofd van de bevolking
• Menselijke ontwikkelingsindex
• Levensverwachting
• Alfabetiseringspercentages
• Toegang tot schoon water en sanitaire voorzieningen