Standard życia mierzy poziom zamożności, komfortu i dóbr materialnych dostępnych dla danej osoby lub grupy. Obejmuje dochody, mieszkanie, opiekę zdrowotną, edukację i dostęp do dóbr konsumpcyjnych. Wyższy standard życia zazwyczaj oznacza dłuższe życie, lepsze zdrowie i więcej możliwości.

Ekonomiści często posługują się PKB per capita jako przybliżonym wskaźnikiem. Jest on niedoskonały. Pomija nierówności, jakość środowiska i nieodpłatną pracę. Kraj może mieć wysoki średni dochód, ale dużą populację żyjącą w ubóstwie. Kraj może mieć niższe dochody, ale silne usługi publiczne i czystsze środowisko.

Standard życia dramatycznie wzrósł w ciągu ostatnich dwóch stuleci. W wielu miejscach średnia długość życia podwoiła się. Upowszechniła się umiejętność czytania i pisania. Głód jest rzadszy. Zyski nie rozkładają się równomiernie, a w niektórych regionach postęp zahamował. Jednak długoterminowy trend jest wzrostowy.

Wspólne środki

• PKB na mieszkańca
• Wskaźnik rozwoju społecznego
• Długość życia
• Wskaźniki alfabetyzacji
• Dostęp do czystej wody i warunków sanitarnych