Biçim, bir nesnenin dış hatlarıyla tanımlanan şekli ve yapısıdır. Bir şeye baktığınızda gördüğünüz şeydir. Bir sandalyenin biçimi vardır. Bir logonun biçimi vardır. Bir web sitesi düzeninin biçimi vardır. Biçim, işlevden farklıdır, ancak ikisi birbiriyle ilişkilidir. İşlev, nesnenin ne yaptığıdır. Biçim ise nasıl göründüğüdür. İyi tasarlanmış bir nesne ikisini birleştirir. Biçim, işlevi ifade eder. Bir çaydanlık çay tutuyormuş gibi görünür. Bir spor araba park halindeyken bile hızlı görünür.

Tasarımda biçim, birden fazla düzeyde işlev görür. İki boyutlu biçim, bir yerleşimdeki şekilleri ve ana hatları içerir. Üç boyutlu biçim ise bir ürünün fiziksel şeklini içerir. Her iki durumda da biçim iletişim kurar. Keskin, köşeli bir biçim agresif veya modern bir his uyandırır. Yumuşak, yuvarlak bir biçim ise samimi veya yaklaşılabilir bir his uyandırır. Simetrik bir biçim istikrarlı bir his uyandırır. Asimetrik bir biçim ise dinamik bir his uyandırır. Bu çağrışımlar evrensel değildir, ancak yaygındır. Tasarımcılar, tek bir kelime bile okunmadan önce anlamı iletmek için biçimi kullanırlar. Biçim ve işlev arasındaki ilişki her zaman uyumlu değildir. Bazı nesneler güzeldir ama işlevsizdir. Diğerleri işlevseldir ama çirkindir. En iyi tasarım her ikisini de başarır. Ancak bu her zaman mümkün değildir. Üretim, maliyet ve fizik kısıtlamaları, biçimin yapabileceklerini sınırlar. Tasarımcı bu sınırlar içinde çalışır. En iyi biçim, işlevi yerine getiren ve göze hoş gelen biçimdir.

Tasarımda biçim

• Şekil — bir nesnenin dış hatları
• Hacim — kapladığı üç boyutlu alan
• Silüet — tanınabilir dış hat
• Oran — parçaların bütüne oranı
• Malzeme — forma karakterini veren madde

Biçim, bir tasarımın nasıl göründüğüdür. İşlev ise nasıl çalıştığıdır. En iyi tasarımlar, bu ikisini birbirinden ayıramaz.