Forma to kształt i struktura obiektu, zdefiniowane przez jego kontury. To to, co widzisz, patrząc na rzecz. Krzesło ma formę. Logo ma formę. Układ strony internetowej ma formę. Forma różni się od funkcji, choć są one ze sobą powiązane. Funkcja to to, co obiekt robi. Forma to to, jak wygląda. Dobrze zaprojektowany obiekt łączy te dwie rzeczy. Forma wyraża funkcję. Czajnik wygląda, jakby zawierał herbatę. Samochód sportowy wygląda na szybki, nawet gdy stoi na parkingu.

Forma w projektowaniu działa na wielu poziomach. Forma dwuwymiarowa obejmuje kształty i kontury w układzie. Forma trójwymiarowa obejmuje fizyczny kształt produktu. W obu przypadkach forma komunikuje. Ostra, kanciasta forma wydaje się agresywna lub nowoczesna. Miękka, zaokrąglona forma wydaje się przyjazna lub przystępna. Symetryczna forma wydaje się stabilna. Asymetryczna forma wydaje się dynamiczna. Te skojarzenia nie są uniwersalne, ale są częste. Projektanci używają formy, aby przekazać znaczenie, zanim przeczytane zostanie choćby jedno słowo. Związek między formą a funkcją nie zawsze jest harmonijny. Niektóre obiekty są piękne, ale bezużyteczne. Inne są funkcjonalne, ale brzydkie. Najlepszy projekt osiąga oba. Nie zawsze jest to możliwe. Ograniczenia produkcyjne, kosztowe i fizyczne ograniczają to, co forma może zrobić. Projektant pracuje w tych granicach. Najlepsza forma to taka, która służy funkcji i cieszy oko.

Forma w projektowaniu

• Kształt – obrys obiektu
• Objętość — trójwymiarowa przestrzeń, którą zajmuje
• Sylwetka – rozpoznawalny zarys
• Proporcja – stosunek części do całości
• Materiał – substancja, która nadaje formie jej charakter

Forma to wygląd projektu. Funkcja to sposób jego działania. Najlepsze projekty sprawiają, że są one nierozłączne.