Geniş açı çekim, sahnenin ve çevrenin geniş bir görünümünü sunar. Konu görünür ancak çerçevede küçüktür, çevre tarafından cüce gibi algılanır. Çekim, eylemin nerede gerçekleştiğini ve konunun mekanla nasıl ilişki kurduğunu ortaya koyar. Genellikle bir sahnenin ilk çekimidir ve izleyiciye daha yakından çekime geçmeden önce coğrafya duygusu verir. Geniş açı çekim sadece teknik bir gereklilik değildir. Bir görme biçimidir.

Geniş açılı çekimler çeşitli boyutlarda olabilir. Tam çekim, özneyi baştan ayağa çerçeveleyerek kadrajın yüksekliğini doldurur. Uzun çekim, özneyi uzakta konumlandırırken, çevre ön plana çıkar. Aşırı uzun çekim ise özneyi küçücük, neredeyse manzaranın içinde kaybolmuş gibi gösterir. Her varyasyonun farklı bir etkisi vardır. Tam çekim bedeni gösterir. Uzun çekim bağlamı gösterir. Aşırı uzun çekim ise bireyin dünyanın enginliği karşısındaki önemsizliğini gösterir.

Geniş planlar birçok amaçla kullanılır. Mekânı belirlerler. Ölçeği gösterirler. Yalnızlık hissi yaratırlar. Çölde yalnız bir karakter kendini küçük hisseder. Kalabalık bir sokaktaki bir karakter kendini anonim hisseder. Bir dağın tepesindeki bir karakter ise zafer kazanmış gibi hisseder. Geniş plan, kompozisyona ve ışığa bağlı olarak güzel veya kasvetli olabilir. Sinemanın en güçlü araçlarından biridir. İzleyiciye nefes alma ve düşünme alanı sağlar.