Plazmit, bakteri kromozomundan bağımsız olarak çoğalan küçük, dairesel bir DNA molekülüdür. Bakteriler, antibiyotik direnç genleri de dahil olmak üzere genleri paylaşmak için plazmitleri kullanırlar. Bilim insanları, genleri konakçı hücrelere taşımak için onları vektör olarak kullanırlar. Plazmit, genetik mühendisliğindeki en önemli araçlardan biridir.

Tipik bir laboratuvar plazmidinin çeşitli özellikleri vardır. Replikasyon başlangıç ​​noktası, konakçı hücrede çoğalmasını sağlar. Genellikle antibiyotik direnç geni olan seçilebilir bir işaretleyici, plazmidi alan hücrelerin tanımlanmasına olanak tanır. Çoklu klonlama bölgesi, ilgilenilen genin eklenmesi için bir yer sağlar. Bir promotör, eklenen genin ekspresyonunu yönlendirir. Bazı plazmidler ayrıca protein saflaştırma için etiketler veya görselleştirme için raporlayıcılar da taşır.

Plazmitler klonlama, protein ekspresyonu, gen terapisi ve CRISPR'da kullanılır. Bakterilerde, mayada, memeli hücrelerinde veya bitkilerde bir geni ifade edecek şekilde tasarlanabilirler. Birden fazla gen taşıyabilirler. Ekspresyonu açıp kapatan indüklenebilir promotörlerle donatılabilirler. Bu çok yönlülük, plazmitlerin neredeyse her moleküler biyoloji laboratuvarında bulunmasının nedenidir.

Plazmitler doğada da kullanılmaktadır. Bakteriler arasında antibiyotik direncini yayarak halk sağlığı açısından büyük bir endişe kaynağı oluşturmaktadırlar. Laboratuvarda faydalı olmalarını sağlayan aynı mekanizma, klinikte de tehlikeli olmalarına neden olmaktadır.