Permakültür, doğal ekosistemleri taklit eden verimli peyzajlar yaratmaya yönelik bir tasarım sistemidir. Bu terim, 1970'lerde Avustralyalı ekolojistler Bill Mollison ve David Holmgren tarafından, endüstriyel tarımın yıkıcılığına tepki olarak ortaya atılmıştır.

Bu yaklaşım ekolojiyi, geleneksel bilgiyi ve dikkatli gözlemi bir araya getiriyor. Bir permakültür çiftliği çeşitli işlevleri bir arada barındırabilir: meyve veren bir rüzgar perdesi, sulama yapan ve balık yetiştiren bir gölet, kompostu eşeleyen ve zararlıları yiyen tavuklar. Bölgeler evden dışa doğru yayılır ve en sık bakımı yapılan unsurlar en yakın konumdadır. İki sistemin birleştiği kenarlar özellikle verimli kabul edilir.

Tasarım prensipleri uygulamada

• Değişiklik yapmadan önce gözlemleyin ve etkileşimde bulunun.
• Enerji ve suyu yakalayın ve depolayın.
• Dış girdiler yerine biyolojik kaynakları kullanın.
• Atık üretmeyin; her şey geri dönüşüme uğrar.

Permakültür, sabit bir yöntemden ziyade bir tasarım felsefesidir ve eleştirmenler, iddialarının bazen kanıtların önünde olduğunu belirtmektedir. Yine de, gıda ormanları, su toplama hendekleri ve entegre hayvan sistemleri de dahil olmak üzere birçok uygulaması, ana akım yenileyici tarıma girmiştir.