„I'm gonna go to the store” (pójdę do sklepu). Gonna to skrócona forma „going to”. Jest to nieformalne, mówione i powszechne. Nie jest pisane w formalnym języku angielskim. Pojawia się w dialogach, SMS-ach i tekstach piosenek. Jest to słowo wyrażające intencję. Sygnalizuje przyszłe działanie. Jest szybkie i łatwe do wymówienia.

Gonna jest w języku angielskim od XIX wieku. To nie błąd. To naturalna ewolucja. Języki się kompresują. Dźwięki zanikają. „Going to” zmienia się w „gonna”. To cecha, a nie błąd. Językoznawcy badają to. Nauczyciele czasami to poprawiają. Ale w mowie jest to wszechobecne.

Powiązane skurcze

• Wanna: chcę.
• Gotta: muszę.
• Lemme: pozwól mi.
• Nie wiem: nie wiem.

„Gonna” nie jest niegrzeczne. To po prostu swobodne. Pasuje do rozmowy ze znajomymi. Pasuje do SMS-a. Nie pasuje do raportu biznesowego. Kontekst decyduje. W odpowiednim kontekście „gonna” jest idealne. To słowo, które porusza. To słowo, które odchodzi.