Köktencilik, bir dinin temel ilkelerine sıkı sıkıya bağlılıktır. Bu terim, 20. yüzyılın başlarında Amerikan Protestanlığında ortaya çıkmıştır. Liberal teolojiye bir tepki olarak gelişmiştir. Temel İlkeler, 1910 ile 1915 yılları arasında yayınlanan bir dizi makaleden oluşmaktadır. Bu makaleler, inancın temel doktrinlerini savunmuştur: Bakire doğum, Mesih'in ilahlığı, kefaret, bedensel diriliş, Kutsal Kitabın yanılmazlığı, ikinci geliş. Bu doktrinleri savunanlara köktenci denmiştir.

Köktencilik sadece Hristiyanlıkla sınırlı değildir. İslam köktenciliği, Hindu köktenciliği, Yahudi köktenciliği de vardır. Köktencilik küresel bir olgudur. Modernliğe, sekülerliğe ve değişime bir tepkidir. Temellere dönmeyi, saflığı, kesinliği ve inancı korumayı amaçlar. Genellikle militandır, genellikle ayrılıkçıdır, genellikle politiktir ve genellikle tartışmalıdır.

Köktenci özellikler

• Kutsal yazının hatasızlığı: İncil hatasızdır.
• Modernizme karşı militan muhalefet.
• Dünyadan ayrılıkçılık.
• Temel doktrinlere vurgu.
• Genellikle siyasi olarak aktif.

Köktencilik tek tip bir şey değildir. Birçok köktencilik türü vardır. Doktrin ve uygulamalarında farklılık gösterirler. Ortak bir ruha sahiptirler. Ortak bir korkuyu paylaşırlar. Gerçeğin kaybından korkarlar. Kimliğin kaybından korkarlar. İnancın kaybından korkarlar. Kesinlikle karşılık verirler. Ayrılıkla karşılık verirler. Militanlıkla karşılık verirler. Köktencilik iyilik için bir güç olabilir. Ortodoksluğu savunur. Geleneği korur. Topluluk oluşturur. Aynı zamanda zarar için de bir güç olabilir. Hoşgörüsüz olabilir. Bölücü olabilir. Şiddet içerebilir. İnanç ve aşırıcılık arasındaki çizgi incedir. Köktencilik bu çizgide yürür. Krize bir tepkidir. Kesinlik arayışıdır. İnsani bir olgudur. Köktenciliktir.