Jedzenie staje się zorganizowane wokół sztywnych reguł, intensywnego lęku przed przybraniem na wadze lub cykli objadania się i kompensacji. Zaburzenia odżywiania to poważne schorzenia, w których postawy wobec jedzenia, ciała i wagi zaburzają zdrowie i codzienne życie.

Anoreksja, bulimia i kompulsywne objadanie się to najpowszechniej rozpoznawane formy tej choroby. Obejmują one podatność biologiczną, czynniki osobowościowe, takie jak perfekcjonizm, presję kulturową związaną z dbaniem o szczupłą sylwetkę, a często także historię stosowania diet lub traumy. Powikłania medyczne mogą zagrażać życiu.

Leczenie zazwyczaj obejmuje rehabilitację żywieniową, psychoterapię ukierunkowaną na postrzeganie i kontrolę własnego ciała oraz, w razie potrzeby, zaangażowanie rodziny. Wczesna interwencja poprawia wyniki. Powrót do zdrowia jest możliwy, jednak proces ten jest często długotrwały i wymaga stałego wsparcia. Zaburzenia te nie wynikają ze stylu życia; to choroby, które przyćmiewają codzienne troski o zdrowie i wygląd.

Przywrócenie elastycznego, odpowiedniego stosunku do jedzenia jest praktycznym elementem zdrowienia.