Kodowanie wizualne to proces przekształcania informacji w reprezentację mentalną opartą na wyglądzie. Bodziec jest przechowywany w kategoriach wyglądu.

Kiedy osoba zapamiętuje układ strony, kształt twarzy lub kolor obiektu, następuje kodowanie wizualne. W metodach podwójnego kodowania obrazy wizualne mogą być przechowywane obok etykiet werbalnych, co zapewnia dwie drogi do późniejszego przywołania. Techniki obrazowania mentalnego celowo wykorzystują kodowanie wizualne, aby poprawić zapamiętywanie materiału werbalnego. Żywość i wyrazistość reprezentacji wizualnej wpływają na to, jak dobrze jest ona zapamiętywana.

Kodowanie wizualne jest szczególnie skuteczne w przypadku konkretnych, obrazowalnych treści, a mniej skuteczne w przypadku pojęć abstrakcyjnych, chyba że są one celowo powiązane z obrazami. Działa ono automatycznie w przypadku większości codziennych doświadczeń i może być wzmocnione przez uwagę i tworzenie interaktywnych obrazów mentalnych. Neuroobrazowanie pokazuje aktywację obszarów kory wzrokowej zarówno podczas kodowania, jak i odtwarzania wspomnień wzrokowych.

Gdy informacja jest przechowywana w formie obrazu mentalnego, kodowanie ma charakter wizualny.