Grupy interesu i osoby prywatne starają się wpływać na ustawodawstwo i regulacje poprzez bezpośrednią komunikację z urzędnikami. Ta działalność to lobbing. Obejmuje ona dostarczanie informacji, opracowywanie propozycji językowych, budowanie koalicji i mobilizowanie nacisków wyborców.

Lobbyści mogą być zatrudniani przez korporacje lub stowarzyszenia, albo przez firmy zatrudniane przez pracodawców. W wielu jurysdykcjach obowiązują przepisy dotyczące rejestracji i ujawniania informacji, które mają na celu zapewnienie widoczności ich działalności. Skuteczni lobbyści łączą specjalistyczną wiedzę z wiedzą na temat procedur legislacyjnych i relacji osobistych.

Krytycy argumentują, że lobbing faworyzuje interesy dysponujące dużymi zasobami. Obrońcy odpowiadają, że lobbing dostarcza ustawodawcom informacji, których inaczej by im brakowało, a konkurujące ze sobą grupy wzajemnie się neutralizują. Granica między legalnym orędownictwem a niewłaściwym wpływem jest kwestionowana i egzekwowana przez zasady etyki i sporadyczne postępowania sądowe. Przejrzystość pozostaje główną reakcją regulacyjną.

• Bezpośrednie działania mające na celu wpłynięcie na prawodawców i urzędników
• Prowadzone przez grupy i profesjonalnych rzeczników
• Regulowane poprzez rejestrację i ujawnianie
• Porusza kwestie nierównego dostępu i wpływu