Matryca obrazu to urządzenie, które przetwarza światło na sygnał elektroniczny. Znajduje się za obiektywem, w płaszczyźnie ogniskowej. Gdy światło pada na matrycę, generuje ładunek elektryczny proporcjonalny do natężenia światła. Aparat przetwarza ten ładunek na obraz cyfrowy. Istnieją dwa główne typy matryc: CCD i CMOS. Obecnie dominującą matrycą jest CMOS, ponieważ jest tańsza w produkcji, zużywa mniej energii i umożliwia szybszy odczyt. Matryce CCD są nadal wykorzystywane w niektórych zastosowaniach naukowych i astronomicznych, gdzie ich czułość i jednorodność mają znaczenie.

Rozmiar matrycy to jedna z najważniejszych cech aparatu. Większe matryce przechwytują więcej światła, co zazwyczaj oznacza lepszą jakość obrazu przy słabym oświetleniu i mniejszą głębię ostrości. Mniejsze matryce pozwalają na stosowanie mniejszych aparatów i obiektywów. Liczba pikseli na matrycy decyduje o rozdzielczości, ale większa liczba pikseli nie zawsze oznacza lepszą jakość obrazu. Mniejsze piksele zbierają mniej światła, co może zwiększać szumy. Technologia matryc uległa znacznemu ulepszeniu. Matryce z podświetleniem od tyłu przenoszą okablowanie za warstwę światłoczułą, co poprawia czułość. Matryce warstwowe dodają warstwę pamięci, umożliwiając szybszy odczyt i lepszą jakość obrazu wideo.

Typy czujników

• CCD. Urządzenie ze sprzężeniem ładunkowym, starsza technologia.
• CMOS. Komplementarny półprzewodnik metalowo-tlenkowy, dominujący obecnie.
• Podświetlenie tylne. Poprawiona czułość.
• Stacked. Szybszy odczyt, lepszy obraz.

Czujnik to serce aparatu cyfrowego. Jego rozmiar, typ i liczba pikseli decydują o możliwościach aparatu.