Dźwięk to wibracja, która rozchodzi się w ośrodku takim jak powietrze, woda lub ciało stałe i może być wykryta przez ludzkie ucho lub instrumenty. W muzyce dźwięk jest celowo organizowany w rytmie i tonacji, aby stworzyć doznanie estetyczne.

Właściwości fizyczne dźwięku – częstotliwość, amplituda, kształt fali i czas trwania – odpowiadają percepcyjnym cechom wysokości, głośności, barwy i długości. Instrumenty muzyczne i głos ludzki to wyspecjalizowane urządzenia do wytwarzania kontrolowanego dźwięku. Środowisko akustyczne dodatkowo kształtuje sposób, w jaki dźwięk dociera do słuchacza.

Zrozumienie dźwięku jako zjawiska fizycznego pomaga muzykom, akustykom i inżynierom dźwięku podejmować lepsze decyzje dotyczące występów, projektowania instrumentów i nagrywania. Jednocześnie, subiektywny i kulturowy wymiar dźwięku pozostają równie ważne. Muzyka przekształca surowe drgania akustyczne w znaczący, ludzki wyraz.

Każde doświadczenie muzyczne zaczyna się od prostego faktu, że dźwięk przemieszcza się w powietrzu.