Kiedy uproszczona odmiana języka staje się językiem ojczystym danej społeczności, może rozwinąć się w pełny system. Kreolski to stabilny język naturalny, który rozwija się z pidżynu, gdy dzieci uczą się go jako języka ojczystego i wzbogacają jego gramatykę i słownictwo.

Języki kreolskie często pojawiają się w środowiskach kolonialnych i handlowych, gdzie użytkownicy różnych języków potrzebowali wspólnego medium. Czerpią one w dużej mierze z leksyki dominującego języka źródłowego, jednocześnie wykazując wzorce gramatyczne, które mogą odzwierciedlać uniwersalne tendencje lub wpływy substratu. Trwają debaty na temat dokładnych mechanizmów kreolizacji.

Języki kreolskie to w pełni ekspresywne języki ludzkie, a nie złamane wersje ich leksyfikatorów. Wiele z nich spotyka się ze stygmatyzacją, mimo że służą jako nośniki literatury, edukacji i życia codziennego. Prace opisowe i historyczne nad kreolami zrewolucjonizowały teorie kontaktu i nabywania języka.

• Pełny język rozwinął się z pidżynu poprzez natywizację
• Zwykle pojawia się przy intensywnym kontakcie wielojęzycznym
• Łączy słownictwo leksykalne z rozszerzoną gramatyką
• Często stygmatyzowane społecznie pomimo kompletności językowej