Niektóre miejsca wydają się zatłoczone, inne puste. Gęstość zaludnienia mierzy liczbę osób na jednostkę powierzchni, zazwyczaj wyrażaną jako liczba osób na kilometr kwadratowy lub milę kwadratową. Ujawnia ona, jak intensywnie dane terytorium jest zajęte.

Wysokie zagęszczenie występuje w żyznych dolinach rzecznych, na równinach nadmorskich i w ośrodkach miejskich. Niskie zagęszczenie charakteryzuje pustynie, wysokie góry i lasy borealne. Gęstość arytmetyczna to po prostu podzielenie całkowitej liczby ludności przez całkowitą powierzchnię; gęstość fizjologiczna odnosi liczbę ludności do gruntów ornych i często daje bardziej wiarygodny obraz presji na zasoby.

Gęstość zaludnienia wpływa na koszty świadczenia usług, intensywność użytkowania gruntów oraz potencjał zarówno innowacji, jak i korków ulicznych. Mapy gęstości zaludnienia należą do najbardziej odkrywczych obrazów geografii człowieka. Pokazują na pierwszy rzut oka, gdzie ludzie zdecydowali się – lub zostali zmuszeni – mieszkać.

• Liczba osób na jednostkę powierzchni ziemi
• Podkreśla nierównomierne rozmieszczenie ludzi
• Wyższe w miastach i regionach żyznych
• Ważne dla planowania i oceny zasobów