Wydmy i nagie skały ciągną się aż po horyzont pod bezlitosnym słońcem. Pustynia to region, w którym opady są tak niskie, że rośliny i zwierzęta są tam rzadkością. Większość definicji przyjmuje próg około 250 milimetrów deszczu rocznie.

Gorące pustynie, takie jak Sahara, doświadczają ekstremalnych upałów w ciągu dnia; zimne pustynie, takie jak Gobi, charakteryzują się mroźnymi zimami. Pustynie mgliste wzdłuż niektórych wybrzeży prawie nie otrzymują deszczu, a mimo to czerpią wilgoć z mgły. Adaptacje organizmów pustynnych obejmują magazynowanie wody, aktywność nocną i sprawne nerki.

Użytkowanie pustyń przez człowieka zależy od nawadniania, klimatyzacji i często wody kopalnej. W niektórych regionach pustynnych rozwija się górnictwo, turystyka i instalacje energii słonecznej. Pomimo surowości, pustynie stanowią siedlisko wyspecjalizowanych ekosystemów i zachwycających form terenu, ukształtowanych przez wiatr i rzadkie powodzie.

• Bardzo suchy region z minimalnymi opadami
• Wspiera rzadkie, wyspecjalizowane życie
• Obejmuje typy ciepłe i zimne
• Ukształtowane przez wiatr i sporadycznie wodę