Każdy osobnik posiada dwa allele danego genu, a gamety otrzymują tylko jeden. Prawo segregacji głosi, że dwa allele rozdzielają się równomiernie podczas formowania gamet, tak że każda gameta otrzymuje dokładnie jeden allel. Zapłodnienie przywraca parę.

Mendel wyprowadził to prawo z krzyżówek monohybrydowych, które dawały spójne stosunki fenotypowe 3:1 w drugim pokoleniu. Podstawą cytologiczną jest separacja chromosomów homologicznych podczas anafazy I mejozy. Chromatydy siostrzane rozdzielają się później w mejozie II.

Segregacja zapewnia, że ​​informacja genetyczna jest przekazywana w przewidywalny, cząstkowy sposób, a nie poprzez mieszanie. Wyjątki, takie jak nondysjunkcja, prowadzą do aneuploidii. Zasada ta pozostaje kamieniem węgielnym genetyki klasycznej i stanowi podstawę kalkulacji ryzyka w poradnictwie genetycznym.

• Allele rozdzielają się podczas formowania gamet
• Każda gameta otrzymuje jeden allel
• Wyjaśnia stosunki 3:1 w krzyżówkach monohybrydowych
• Na podstawie homologicznej separacji chromosomów