Kapitał własny to udział we własności aktywów po odliczeniu zobowiązań. W domu o wartości 500 000 dolarów z kredytem hipotecznym w wysokości 300 000 dolarów kapitał własny wynosi 200 000 dolarów. W spółce kapitał własny to kwota pozostająca akcjonariuszom po spłaceniu wszystkich długów. Jest to roszczenie resztowe. Akcjonariusze są na końcu kolejki, dlatego ponoszą największe ryzyko i oczekują najwyższych zysków.

Kapitał własny występuje w kilku formach. W rachunkowości kapitał własny akcjonariuszy jest ujmowany w bilansie jako aktywa pomniejszone o zobowiązania. W inwestowaniu kapitał własny odnosi się do posiadania akcji. Kapitał prywatny oznacza własność spółek nienotowanych na giełdzie. Kapitał własny to różnica między wartością nieruchomości a zaciągniętym kredytem hipotecznym. W każdym kontekście bazuje się na tej samej podstawowej idei: co pozostaje po wywiązaniu się ze zobowiązań.

Budowanie kapitału własnego wymaga czasu. Właściciel domu buduje go spłacając kredyt hipoteczny i korzystając ze wzrostu cen. Inwestor giełdowy buduje go poprzez zyski cenowe i reinwestowane dywidendy. Właściciel firmy buduje go, zatrzymując zyski. Kapitał własny można również utracić. Spadające ceny domów niwelują kapitał własny. Spadające ceny akcji niwelują kapitał rynkowy. Bankructwo może całkowicie wyeliminować kapitał własny akcjonariuszy. Kapitał własny to roszczenie do wartości, a wartość może zniknąć.

Formy powszechne

• Kapitał własny
• Kapitał własny
• Kapitał prywatny
• Kapitał własny właściciela
• Zwrot z kapitału własnego