Zalesianie polega na sadzeniu drzew tam, gdzie niedawno nie było lasów. Różni się ono od ponownego zalesiania, które polega na odtwarzaniu wyciętych lasów. Trawiaste tereny, zdegradowane pastwiska lub nagie zbocza przekształcone w las to zalesianie. Celem jest zazwyczaj wychwytywanie dwutlenku węgla, ochrona gleby lub produkcja drewna.

Chiński program Three-North Shelterbelt Program, często nazywany Wielkim Zielonym Murem, to największa akcja zalesiania w historii. W jego ramach zasadzono miliardy drzew w północnych Chinach, aby spowolnić ekspansję pustyni. Inne kraje, takie jak Etiopia, Indie i Pakistan, rozpoczęły masowe kampanie sadzenia. Niektóre z nich odnoszą sukces. Inne sadzą niewłaściwe gatunki w niewłaściwym miejscu i patrzą, jak wymierają.

Zalesianie ma swoich krytyków. Sadzenie drzew w naturalnie bezdrzewnych ekosystemach, takich jak sawanny czy torfowiska, może zaszkodzić bioróżnorodności, a nawet uwolnić dwutlenek węgla. Kolejnym problemem jest zużycie wody. Drzewa dużo piją. W suchych regionach nowy las może osuszać warstwy wodonośne i zmniejszać przepływ wody. Nauka nie pozostawia wątpliwości: miejsce sadzenia ma równie duże znaczenie, jak liczba drzew.

Wspólne cele

• Sekwestracja węgla
• Kontrola erozji gleby
• Zapobieganie pustynnieniu
• Drewno i opał
• Ochrona zlewni