Bij afforestation worden bomen geplant op plekken waar voorheen geen bos stond. Dit verschilt van herbebossing, waarbij bossen die gekapt zijn, worden hersteld. Een grasland, een gedegradeerde weide of een kale helling die tot bos wordt omgevormd, is een voorbeeld van afforestation. Het doel is meestal koolstofvastlegging, bodembescherming of houtproductie.

Het Chinese Drie-Noordse Windschermprogramma, vaak de Grote Groene Muur genoemd, is het grootste herbebossingsproject in de geschiedenis. Er zijn miljarden bomen geplant in Noord-China om de woestijnvorming tegen te gaan. Andere landen, waaronder Ethiopië, India en Pakistan, hebben ook grootschalige aanplantingscampagnes gelanceerd. Sommige landen slagen erin. Andere landen planten de verkeerde soorten op de verkeerde plek en zien ze vervolgens afsterven.

Herbebossing kent ook critici. Het planten van bomen in ecosystemen die van nature boomloos zijn, zoals savannes of veengebieden, kan de biodiversiteit schaden en zelfs koolstof vrijgeven. Watergebruik is een andere zorg. Bomen verbruiken veel water. In droge gebieden kan een nieuw bos grondwater uitputten en de waterafvoer in beken verminderen. De wetenschap is duidelijk: waar je plant is net zo belangrijk als hoeveel je plant.

Gemeenschappelijke doelen

• Koolstofvastlegging
• Bodemerosiebestrijding
• Woestijnvorming voorkomen
• Hout en brandhout
• Bescherming van stroomgebieden