Cło to podatek od towarów importowanych. Rządy nakładają je w celu zwiększenia dochodów, ochrony krajowego przemysłu lub wywierania presji na partnerów handlowych. Cło płaci importer, który zazwyczaj przerzuca część kosztów na konsumentów. 25-procentowe cło na stal podnosi jej cenę, co pomaga krajowym hutom, ale podnosi koszty dla producentów samochodów i budownictwa.

Cła mają długą historię. W XIX wieku były głównym źródłem dochodów rządu USA. Chroniły rozwijające się gałęzie przemysłu przed brytyjską konkurencją. Po II wojnie światowej kraje stopniowo obniżały cła poprzez porozumienia takie jak GATT i Światowa Organizacja Handlu. Średnie cła spadły z około 40% w 1947 roku do poniżej 5% obecnie w większości krajów rozwiniętych.

Ta tendencja ostatnio się odwróciła. Stany Zjednoczone nałożyły cła na towary chińskie od 2018 roku, a Chiny podjęły działania odwetowe. Unia Europejska nałożyła cła na stal i aluminium. Indie chronią swój sektor rolny. Cła cieszą się popularnością wśród krajowych producentów, ale nie są popularne wśród konsumentów i eksporterów, którzy narażają się na retorsje. Ekonomiści zazwyczaj preferują niskie i przewidywalne cła, ale polityka często dyktuje inaczej.

Rodzaje taryf

• Ad valorem: procent wartości
• Konkretnie: stała kwota za jednostkę
• Związek: połączenie obu
• Ochronne: osłania przemysł krajowy
• Dochody: zwiększają dochody rządu