Emigracja to przemieszczanie się jednostek poza daną populację lub obszar. Jest lustrzanym odbiciem imigracji. Kiedy ludzie opuszczają kraj, są emigrantami z miejsca, które opuścili, i imigrantami do miejsca, do którego przybywają. Ta sama osoba może być jednym i drugim, w zależności od tego, który etap podróży rozważamy. Demografowie śledzą emigrację, ponieważ wpływa ona na wielkość populacji, podaż siły roboczej i strukturę wiekową kraju.

Ludzie emigrują z wielu powodów. Czynniki wypychające ich z kraju: wojna, prześladowania, ubóstwo, bezrobocie, susza czy brak perspektyw. Czynniki przyciągające przyciągają ich gdzie indziej: praca, bezpieczeństwo, więzi rodzinne, lepsze szkoły czy wyższe płace. Większość migracji odbywa się między krajami sąsiadującymi, a nie przez oceany. W 2020 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych oszacowała, że ​​około 281 milionów ludzi mieszkało poza krajem urodzenia, co stanowi około 3,6% światowej populacji. W wielu krajach przekazy pieniężne, czyli pieniądze wysyłane przez emigrantów do kraju, przewyższają pomoc zagraniczną.

Typowe czynniki przyciągające i wypychające

• Gospodarka: miejsca pracy, płace, koszty utrzymania.
• Polityczne: konflikt, prześladowania, niestabilność.
• Środowisko: susze, powodzie, wzrost poziomu morza.
• Społeczne: łączenie rodzin, edukacja.

Emigracja może złagodzić presję na lokalne rynki pracy, ale może również pozbawić kraj wykwalifikowanych pracowników. Skutek zależy od tego, kto wyjeżdża i czy wraca.