Sieć VPN szyfruje ruch internetowy i kieruje go przez zdalny serwer. Twój dostawca usług internetowych widzi zaszyfrowane dane przesyłane do sieci VPN, a nie do odwiedzanych przez Ciebie stron internetowych. Strony internetowe widzą adres IP sieci VPN, a nie Twój. Ta kombinacja ukrywa Twoją aktywność w sieci przed dostawcą usług internetowych, a Twoją tożsamość przed odwiedzanymi stronami. Sieci VPN są powszechne w publicznych sieciach Wi-Fi, gdzie niezaszyfrowany ruch może zostać przechwycony. Służą one również do omijania ograniczeń geograficznych i cenzury.

VPN nie zapewnia anonimowości. Dostawca VPN może monitorować Twój ruch, chyba że ma politykę braku logów, a nawet wtedy ufasz jego zapewnieniom. VPN przenosi zaufanie z Twojego dostawcy usług internetowych na firmę VPN. To poprawa, jeśli VPN ma dobrą reputację, a dostawca nie. To ruch lateralny, jeśli obie strony są równie niegodne zaufania. VPN-y nie chronią również przed złośliwym oprogramowaniem, phishingiem ani śledzącymi plikami cookie. Szyfrują tunel, a nie treść. Korporacyjne VPN-y służą innemu celowi. Zapewniają zdalnym pracownikom dostęp do zasobów wewnętrznych. Ruch jest szyfrowany, a użytkownik uwierzytelniany. To zdalny dostęp, a nie prywatność. Te dwa przypadki użycia są mylone. To nie to samo.

Przykłady zastosowań VPN

• Publiczna sieć Wi-Fi — szyfruj ruch w sieciach, którym nie można zaufać
• Praca zdalna — bezpieczny dostęp do zasobów firmowych
• Prywatność — ukryj przeglądanie przed dostawcą usług internetowych
• Odblokowywanie geograficzne — dostęp do treści ograniczonych ze względu na region
• Omijanie cenzury – omijanie blokad rządowych

VPN to tunel. To, co przez niego przechodzi i kto kontroluje jego końce, decyduje o tym, czy pomaga, czy szkodzi.