Ujęcie śledzące porusza kamerę wzdłuż obiektu. Kamera podąża za obiektem, gdy ten idzie, biegnie lub prowadzi samochód. Kamera może być umieszczona na wózku, steadicamie, pojeździe lub rigu ręcznym. Ujęcie śledzące tworzy wrażenie ruchu i immersji. Widzowie poruszają się wraz z postacią. Nie tylko obserwują. Są tam.

Ujęcia śledzące występują w kilku formach. Ujęcie z wózka (dolly) porusza kamerą po torze, płynnie i w kontrolowany sposób. Ujęcie ze Steadicamu porusza kamerą na statywie stabilizującym, płynnie i swobodnie. Ujęcie śledzące z ręki porusza się wraz z operatorem, drgając i poruszając się dynamicznie. Ujęcie śledzące pojazd wykorzystuje samochód lub motocykl do śledzenia obiektu. Każda forma ma swój własny efekt. Ujęcie z wózka (dolly) jest precyzyjne i kinowe. Ujęcie ze Steadicamu jest wciągające i pełne gracji. Ujęcie z ręki jest dynamiczne i surowe. Wybór zależy od sceny i nastroju.

Ujęcia z jazdy są często wykorzystywane do budowania napięcia. Długie ujęcie z jazdy przez zatłoczony korytarz buduje poczucie oczekiwania. Ujęcie z jazdy przez pole bitwy tworzy wrażenie chaosu. Ujęcie z jazdy podążające za postacią na imprezie tworzy poczucie immersji. Ujęcie z jazdy może być popisowym osiągnięciem. Ujęcie Copacabany w "Chłopcach z ferajny", ujęcie otwierające "Dotyk zła" i bieg w okopach w "1917 roku" to znane przykłady. Ujęcie z jazdy to nie tylko ruch kamery. To sposób na doświadczenie filmu.