Kinematografia to sztuka i technika filmowania. Obejmuje wszystko, co jest zaangażowane w uchwycenie obrazu: kamerę, obiektyw, oświetlenie, kompozycję, ruch i kolor. To wizualny język filmu. Operator filmowy nie tylko rejestruje to, co znajduje się przed kamerą. Kształtuje sposób, w jaki widz to widzi.

Sztuka filmowa ewoluowała wraz z rozwojem technologii. Filmy nieme opierały się na naturalnym świetle i prostych planach zdjęciowych. Era studyjna wykorzystywała rozbudowane oświetlenie i duże ekipy filmowe. Francuska Nowa Fala przyniosła kamery ręczne i naturalne światło. Aparaty cyfrowe umożliwiły filmowanie w słabym świetle i natychmiastowy podgląd obrazu. Każda epoka ma swój własny styl i możliwości.

W kinematografii chodzi nie tylko o piękno. Chodzi o opowiadanie historii. Zbliżenie tworzy intymność. Szerokie ujęcie tworzy izolację. Niski kąt dodaje postaci siły. Wysoki kąt czyni je bezbronnymi. Powolny wózek tworzy napięcie. Kamera z ręki tworzy chaos. Wybory nie są dekoracyjne. Są narracyjne. Najlepsze zdjęcia służą historii, a nie filmowi.