Obornik to odchody zwierzęce, często zmieszane ze słomą ściółkową lub moczem, używane do nawożenia gleby. Rolnicy rozrzucają go na polach od tysięcy lat i pozostaje jednym z najbardziej kompletnych dostępnych organicznych nawozów.

Świeży obornik to nie to samo, co kompostowany. Świeży materiał może spalić młode rośliny o wysokiej zawartości amoniaku i soli, a także może przenosić patogeny lub nasiona chwastów. Kompostowanie lub starzenie obornika rozkłada szkodliwe związki i zabija wiele patogenów, tworząc stabilny, kruchy produkt, który buduje materię organiczną gleby i odżywia rośliny.

Rodzaje i zastosowania

• Obornik bydlęcy: niska gęstość składników odżywczych, dobry dla struktury gleby
• Ściółka drobiowa: wysoka zawartość azotu i fosforu, stosowana oszczędnie
• Obornik koński: często mieszany ze ściółką, popularny w ogrodach
• Nawóz zielony: niezwiązany, odnoszący się do upraw zaoranych

Obornik jest również problemem dla środowiska. Spływ wody z pól i pastwisk przenosi fosfor i azot do cieków wodnych, co sprzyja zakwitom glonów. Stosowanie obornika w odpowiednim czasie, aby uniknąć deszczu, oraz wmieszanie go do gleby, zmniejszają to ryzyko.