Absolutie is de formele vergeving van zonden door een priester. Het is een sacrament in de katholieke, orthodoxe en anglicaanse traditie. De boeteling biecht zijn zonden op. De priester spreekt de woorden van absolutie uit. De zonden worden vergeven. De boeteling wordt verzoend met God en de kerk. Het is een moment van genade.

De woorden van absolutie variëren. In de katholieke kerk zegt de priester: "Ik spreek u vrij van uw zonden in de naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest." De boeteling antwoordt: "Amen." De priester kan ook een dankgebed uitspreken. De boeteling verricht een boetedoening. Dit kan bestaan ​​uit gebed, vasten of dienstbetoon. De boetedoening is geen straf, maar een remedie. Het helpt de boeteling te groeien in deugd.

Absolutie in de praktijk

• Biecht: de boeteling biecht zijn zonden op.
• Berouw: de boeteling heeft spijt.
• Absolutie: de priester vergeeft.
• Boetedoening: de boeteling maakt zijn fouten goed.
• Verzoening: de relatie is hersteld.

Absolutie is geen toverkunst. Het vereist berouw. De boeteling moet oprecht spijt hebben. Hij of zij moet de intentie hebben om te veranderen. Zonder berouw zijn de woorden leeg. Het sacrament is geen vrijbrief om te zondigen. Het is een medicijn voor de zieken. Het is een geschenk voor degenen die het moeilijk hebben. Het is een troost voor de schuldigen. De biechtstoel is een plaats van eerlijkheid. De priester is gebonden aan het biechtgeheim. Hij mag niet onthullen wat hij hoort. Dat geheim is absoluut. Het is verdedigd door martelaren. Het is de basis van vertrouwen. Absolutie is het moment van bevrijding. De last wordt van je schouders genomen. Je geweten wordt uitgewist. De boeteling loopt vrij naar buiten. Het is een klein voorproefje van de hemel. Het is het evangelie in actie. Het is genade.