Bronamnesie is het onvermogen om te onthouden waar, wanneer of hoe informatie is verkregen, ook al is de informatie zelf nog aanwezig. De inhoud is beschikbaar; de oorsprong is verloren gegaan.

Iemand kan een feit kennen, maar het ten onrechte toeschrijven aan een krant in plaats van aan een gesprek, of geloven dat een verzonnen gebeurtenis daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Bronvergetelheid draagt ​​bij aan valse herinneringen en aan het sluimereffect, waarbij een boodschap van een weinig geloofwaardige bron na verloop van tijd overtuigender wordt naarmate de bron vergeten wordt. Vooral oudere volwassenen zijn hier gevoelig voor.

Het fenomeen laat zien dat het geheugen voor inhoud en het geheugen voor context gedeeltelijk door verschillende processen worden ondersteund. De hippocampus en prefrontale cortex spelen een rol bij het binden en later ophalen van broninformatie. Wanneer die binding mislukt, raakt het feit los van zijn oorsprong en kan het onjuist worden gereconstrueerd.

Iets weten zonder te weten hoe je eraan gekomen bent, is een alledaags verschijnsel bij bronamnesie.