De iris is de gekleurde ring van spierweefsel die de pupil omringt en de grootte ervan regelt. Door samen te trekken of te ontspannen, reguleert de iris de hoeveelheid licht die het oog binnenkomt.

Bij fel licht vernauwt de iris de pupil, waardoor de lichtbelasting op het netvlies afneemt en de scherptediepte toeneemt. Bij weinig licht verwijdt de iris de pupil, waardoor er meer licht binnenkomt, ten koste van een deel van de optische kwaliteit. Deze reactie is automatisch en bilateraal; licht in het ene oog veroorzaakt vernauwing in beide ogen. De kleur van de iris – bepaald door de hoeveelheid en de verdeling van melanine – is een van de meest zichtbare individuele verschillen in het menselijk uiterlijk.

De iris speelt ook een kleine rol bij accommodatie en is de structuur die wordt onderzocht in irisherkenningssystemen, omdat het gedetailleerde patroon ervan zeer kenmerkend is. Bepaalde medicijnen en neurologische aandoeningen beïnvloeden de pupilgrootte door in te werken op de spieren van de iris, wat diagnostische informatie oplevert.

De iris is het diafragma van het oog. Het reguleert voortdurend de hoeveelheid licht die de fotoreceptoren bereikt.