Een donkere kamer is een ruimte voor het ontwikkelen van film en het maken van afdrukken. Het is er donker omdat licht de film en het papier zou beschadigen. Het werk vindt plaats onder veiligheidslicht, een zwakke rode of amberkleurige lamp die geen invloed heeft op zwart-witmateriaal. De kamer heeft een spoelbak, chemicaliënbakjes, een vergroter en een lichtdichte deur. Het ruikt er naar fixeer en ontwikkelaar. Het is een plek van rustig, methodisch werk.

Het proces is in een eeuw tijd nauwelijks veranderd. Film wordt in een ontwikkeltank geladen, vaak in volledige duisternis. Ontwikkelaar, stopbad en fixeer worden met vaste tussenpozen toegevoegd en verwijderd. De film wordt gewassen en gedroogd, en vervolgens in stroken gesneden. Om een ​​afdruk te maken, wordt het negatief in een vergroter geplaatst, die licht door het negatief op fotopapier projecteert. Het papier wordt belicht, vervolgens ontwikkeld, gestopt, gefixeerd, gewassen en gedroogd. Elke stap beïnvloedt het uiteindelijke beeld. Contrast, belichting en het oplichten en donkerder maken van bepaalde delen worden allemaal handmatig geregeld. Digitale fotografie heeft veel van dit werk vervangen, maar donkere kamers worden nog steeds gebruikt. Sommige fotografen geven de voorkeur aan het ambacht. Anderen geven er les in om de oorsprong van het medium te begrijpen.

Donkere kamerapparatuur

• Vergroter. Projecteert het negatief op papier.
• Ontwikkeltank. Bevat de film tijdens de ontwikkeling.
• Chemische bakjes. Houd ontwikkelaar, stop en fixeer vast.
• Safelight. Geeft gedempt licht dat papier niet belicht.
• Printdroger. Droogt voltooide prints.

De donkere kamer is een traag proces. Die traagheid maakt het juist zo aantrekkelijk.