Het verschil in waterpeil tussen opeenvolgende hoog- en laagwater is het getijverschil. Dit varieert van plaats tot plaats en van dag tot dag. Aan microgetijdenkusten is het getijverschil kleiner dan twee meter; aan macrogetijdenkusten kan het getijverschil meer dan zes meter bedragen, en op enkele locaties zelfs meer dan vijftien meter.

De amplitude van de getijgolf wordt bepaald door de astronomische getijdekrachten, de resonantie-eigenschappen van het kustbekken en de lokale bathymetrie. Springtij produceert de grootste amplitude; doodtij de kleinste. Trechtervormige baaien en brede continentale plateaus kunnen de getijgolf aanzienlijk versterken.

Het getijverschil bepaalt de omvang van de getijdenzone, het ontwerp van havens en kustverdedigingswerken, en de mogelijkheden voor de winning van getijdenenergie. Organismen die tussen de getijlijnen leven, zijn aangepast aan het lokale getijverschil en de bijbehorende cycli van opwelling en onderdompeling. Nauwkeurige voorspelling van het getijverschil is een van de oudste en meest succesvolle takken van geofysische voorspellingen.

• Hoogteverschil tussen hoog- en laagwater
• Dit varieert per regio en met de lente- en doodtijcyclus.
• Versterkt door de geometrie van de kust
• Vormt ecosystemen in het getijdengebied en kusttechniek.