Elke berg die vanuit de zeebodem oprijst maar het oppervlak niet bereikt, is een onderzeese berg. De meeste zijn van vulkanische oorsprong en ontstaan ​​bij mid-oceanische ruggen, hotspots of subductiezones. Hun toppen kunnen zich enkele honderden meters of zelfs duizenden meters onder zeeniveau bevinden.

Onderzeese bergen onderbreken stromingen, waardoor plaatselijke opwelling en versnelde stromingen ontstaan ​​die voedsel naar filtervoeders brengen. Daardoor herbergen ze vaak dichte en diverse gemeenschappen van koralen, sponzen en bijbehorende vissen, waardoor ze hotspots van biodiversiteit vormen in verder schaarse diepzeelandschappen. Veel onderzeese bergen zijn ook doelwit voor visserijen die zich richten op de vissen die zich daar verzamelen.

Omdat onderzeese bergen geïsoleerd zijn en de langzaam groeiende gemeenschappen er eeuwen over kunnen doen om te herstellen van verstoringen, vormen ze een belangrijk aandachtspunt voor natuurbehoud. Slechts een klein deel van de naar schatting tienduizenden onderzeese bergen is biologisch onderzocht. Verbeterde bathymetrische kartering blijft nieuwe onderzeese bergen in de wereldzeeën aan het licht brengen.

• Een onderwaterberg die niet aan de oppervlakte komt.
• Meestal van vulkanische oorsprong.
• Ondersteunt een verbeterde biodiversiteit
• Kwetsbaar voor de gevolgen van visserij