De melodie van een spraak draagt ​​betekenis die verder reikt dan de woorden zelf. Intonatie is het patroon van toonhoogtevariatie over zinsdelen en woordgroepen heen, dat het type zin, de focus, de houding en de structuur van het gesprek aangeeft.

Stijgende intonatie kenmerkt in het Engels vaak ja-nee-vragen; dalende intonatie sluit doorgaans beweringen af. Talen verschillen in intonatie-inventaris en in de manier waarop toonhoogte en woordaccent elkaar beïnvloeden. Intonatie kan de pragmatische interpretatie omkeren, zelfs wanneer de inhoud van het taalsegment onveranderd blijft.

Transcriptiesystemen zoals ToBI labelen toonaccenten en grenstonen voor onderzoeksdoeleinden. In het taalonderwijs wordt steeds meer aandacht besteed aan intonatie voor verstaanbaarheid en praktische toepasbaarheid. Verkeerd geplaatste toonpieken kunnen vloeiende sprekers abrupt of onzeker laten klinken.

• Betekenisvol toonhoogtepatroon over verschillende zinnen heen
• Geeft signalen af ​​over vragen, focus en houding.
• Taalspecifiek in contour inventaris
• Bestudeerd met behulp van gespecialiseerde transcriptiesystemen.