Een liquiditeitspool bevat tokens die zijn vastgelegd in een smart contract. Handelaren kopen en verkopen tegen de pool in plaats van te wachten op een tegenpartij. De prijs van de pool wordt bepaald door een formule, meestal x maal y is gelijk aan k. Wanneer iemand Token A koopt, voegt hij Token B toe aan de pool. Token A wordt schaarser, waardoor de prijs ervan stijgt. De formule regelt de rest automatisch.

Liquiditeitsverschaffers storten gelijke waarden van twee tokens in de pool. In ruil daarvoor ontvangen ze een deel van de transactiekosten. Het rendement kan aantrekkelijk zijn, vooral bij volatiele valutaparen. Het risico is een tijdelijk verlies. Als de prijs van het ene token sterk beweegt ten opzichte van het andere, houdt de verschaffer uiteindelijk minder over dan wanneer hij beide tokens had aangehouden. De pool wordt automatisch herverdeeld, en die herverdeling werkt in het nadeel van de verschaffer tijdens grote prijsbewegingen. De meeste verschaffers verdienen voldoende aan kosten om het verlies te compenseren. Sommigen niet.

Werking van liquiditeitspools

• Formule voor het constante product: x maal y is gelijk aan k
• Liquiditeitsverschaffers — stort twee tokens en verdien commissies
• Tijdelijk verlies — prijsverschillen verminderen de waarde van de aanbieder
• Totale waarde vergrendeld — het totale bedrag dat in een pool of protocol is gestort.

Pools vormen de ruggengraat van gedecentraliseerde handel. Zonder hen zouden DEX'en orderboeken en market makers nodig hebben. Pools hebben beide vervangen door code.