Een bankrun vindt plaats wanneer spaarders hun vertrouwen verliezen en massaal hun geld willen opnemen. Het is een zichzelf vervullende voorspelling. Banken houden slechts een fractie van de deposito's in contanten aan. Het grootste deel van het geld is uitgeleend of belegd. Als voldoende spaarders tegelijkertijd hun geld opeisen, kan de bank niet betalen. Dan gaat de bank failliet.

Bankruns hebben enkele van de ergste financiële crises in de geschiedenis veroorzaakt. De paniek van 1907 begon met een bankrun op de Knickerbocker Trust Company. Tijdens de Grote Depressie gingen duizenden banken failliet, waardoor spaargeld verdween en de economische crisis verergerde. In 2008 was een bankrun op Northern Rock in het Verenigd Koninkrijk de eerste in 150 jaar. In 2023 stortte Silicon Valley Bank in na een bankrun die werd aangewakkerd door sociale media en mobiel bankieren, waardoor geldopnames sneller dan ooit tevoren mogelijk waren.

Overheden beschikken over instrumenten om bankruns te voorkomen. Depositoverzekeringen, zoals de FDIC in de Verenigde Staten, garanderen deposito's tot een bepaalde limiet, momenteel $250.000 per deposant. Centrale banken kunnen leningen verstrekken aan solvabele banken om opnames te dekken. In extreme gevallen kunnen overheden alle deposito's garanderen, zoals Ierland in 2008 deed en de Verenigde Staten in 2023 voor SVB en Signature Bank.

De snelheid waarmee moderne bankruns plaatsvinden is nieuw. Vroeger stonden spaarders in de rij voor de bankfilialen. Nu kunnen ze met een paar tikken geld overmaken. Die snelheid maakt het moeilijker om bankruns te stoppen en verhoogt de druk op toezichthouders om snel in te grijpen.